Samningur einn færir Ísland ekki í ESB

Fullyrðingin

Að aðildarsamningur við ESB þýði að Ísland sé komið inn. Hann gerir það ekki. Samningur er skjal sem opnar þrjár ákvarðanir í viðbót, og hver þeirra getur endað málið.

Það sem er eftir þegar samningur liggur fyrir

Þjóðin þarf að samþykkja hann. Ríkisstjórnin hefur boðað aðra þjóðaratkvæðagreiðslu um sjálfan samninginn. Það fyrirheit er pólitískt og lagalega bindandi form þess hefur ekki verið fest.1 Nánar um seinni atkvæðagreiðsluna.

Stjórnarskránni þarf að breyta. Hún hefur ekki stoð fyrir því framsali ríkisvalds sem aðild fæli í sér.1 Breyting krefst samþykkis tveggja þinga með alþingiskosningum á milli.2 Nánar um stjórnarskrárbreytinguna.

Öll ríkin þurfa að fullgilda. 49. gr. sáttmálans um Evrópusambandið segir að aðildarsamningur skuli lagður fyrir öll samningsríkin til fullgildingar í samræmi við stjórnskipunarreglur hvers þeirra.3 Nánar um fullgildinguna.

Röðin er ekki öll ákveðin

Þættirnir sjálfir liggja fyrir. Þingsályktunin sem kosið er eftir festir hins vegar ekki eina bindandi tímaröð fyrir íslensku lokaþrepin. Hvort stjórnarskrárbreytingin kæmi á undan eða eftir seinni þjóðaratkvæðagreiðslunni er ekki afgreitt mál, og um það þarf sérstakar pólitískar og lagalegar ákvarðanir síðar.

Það er ástæðan fyrir því að þessi síða telur upp skilyrðin en fullyrðir ekkert um dagsetningar.